Voicemails for Isabelle: liefde, rouw en de kracht van jouw verhaal

Rouw en liefde maken ons kwetsbaar, maar ze openen ons ook voor nieuwe mogelijkheden. Dat is de centrale thematiek van dit Black List-scenario, dat inmiddels als Netflix-romcom is uitgebracht. Met Zoey Deutch als Jill en Nick Robinson als Wes volgt Voicemails for Isabelle Jill, een aspirant-patissier, in de nasleep van het verlies van de liefde van haar leven: haar jongere zus. Omdat ze het moeilijk heeft om daarmee om te gaan, blijft ze voicemails inspreken voor Izzy. Het is heel lieflijk en een beetje You’ve Got Mail, want Jill heeft geen idee dat Wes, een makelaar uit Austin, inmiddels haar uiterst persoonlijke audiodagboeken ontvangt. Hij luistert mee naar haar diepe duik in de verschrikkingen van daten in San Francisco, en hij is meteen verkocht.

Geschreven en geregisseerd door Leah McKendrick is Voicemails for Isabelle eigenlijk twee liefdesverhalen in één. Het eerste is het verhaal van twee zussen. Jill is een volledig zelfbewuste, bijna licht ironische “live, laugh, love”-vrouw. Izzy heeft chronische cystische fibrose en brengt het grootste deel van haar tijd door tussen huis en ziekenhuis. Daarom leeft Jill voor twee: ze beleeft de grootste gevoelens, in de meest kleurrijke vormen, zodat Izzy die ook kan meemaken. Wanneer Izzy sterft, vertraagt Jill niet, maar ze worstelt wel om nog verbinding te vinden. Na een leven vol teleurstellingen op liefdesgebied, dat al op de speelplaats begon, is de enige met wie ze echt kan praten haar zus. Ze blijft Izzy’s boodschappen afspelen en antwoordt met nieuwe voicemails. Zoals de film zelf laat zien, is dat haar poging om te helen — en dat is eigenlijk best gezond.

Daar begint het tweede liefdesverhaal. Wes is een romantisch onaantastbare, peperdure makelaar die zijn tijd doorbrengt met zijn neef Andy (Harry Shum Jr.) en Andy’s verloofde Breeda (McKendrick). Hij is het type man dat elke voorsprong zal gebruiken om zijn doelen te bereiken — ook de moreel twijfelachtige. Het komt Wes nooit in gedachten op om te stoppen met luisteren naar Jill’s berichten, of om ze niet te gebruiken wanneer ze elkaar op een toevallige, filmische manier ontmoeten. En hoewel we zijn methodes doen terugdeinzen, is het geheel zo innemend dat we hem grotendeels bereid zijn te vergeven… als Jill dat doet… en hij zijn les leert.

Dit is een romcom met veel lagen en een scherp oog — soms zelfs een roze oog — voor de problemen van daten in deze tijd, de valkuilen van sociale media en misogynie. Met klassieke romcom-esthetiek weet McKendrick deze verhaalwervelwind in balans te houden zonder dat het te veel wordt. Een groot deel daarvan zit in het сценарie en de cast. Deutch is fel, maar ook onbeholpen en scherpzinnig, precies als Jill. Robinsons Wes is een schat, maar ook een zonderlinge onwetende met wankele grenzen. Aan de charme dragen ook Nick Offerman bij — wanneer is hij niet de geheime saus — en de kameleonachtige karakteracteur Lukas Gage. Zij spelen een duo van poseurs/koks die een hekel hebben aan vrouwen, waardoor de film diep kan snijden in het seksisme op de werkvloer. Dat werkt mooi samen met de onzekerheid die heerst in tijden van rouw. Shum Jr. en McKendrick vormen het “allerbeste” koppel: zij zien en zeggen wat juist is wanneer Wes dat niet doet. Als je hun woorden niet gaat napraten, ligt dat aan jou, bro.

Dit is een echte romcom: we weten waar het naartoe gaat, maar de pret zit in de weg erheen. De dialogen sprankelen met het soort inside jokes dat je alleen in vriendengroepen hoort, en het script laat ons daar slim in delen. De grote gebaren zijn onverwacht, terwijl de momenten waarop het koppel echt verbinding maakt soms ontroerend, soms absurd, of allebei zijn. Voicemails for Isabelle heeft een hoog emotioneel IQ, een romantische reis die je graag wilt volgen, en een scherp besef van de gekte die het leven tegelijk hilarisch maakt — zelfs wanneer we pijn hebben. McKendrick stopt heel veel ingrediënten in deze grote liefde-burrito, en net als de beste taco trucks werkt het omdat het ons precies daar ontmoet waar we zijn, met precies de juiste waren.