Wanneer “Casablanca” op een fameuze manier het verhaal verteld van een liefdes trio met als achtergrond de Tweede Wereldoorlog waarin de geliefden zich realiseren dat zij uit elkaar dienden te gaan voor het grotere goed omdat “the problems of three little people don’t amount to a hill of beans in this crazy world,” dan presenteert “The Aftermath” een versie van dit basis verhaal.
De film speelt zich af in Hamburg ongeveer vijf maanden na de overwinning van de geallieerden waar getraumatiseerde inwoners strompelen door de resten van wat eens hun stad was en geallieerde troepen proberen iets van orde te handhaven terwijl ze zoeken naar enig overgebleven Nazi loyalisten. Eén van de mannen die belast is met deze missie is Lewis Morgan (Jason Clarke), een recent aangekomen Britse kapitein, die in afwijking van veel van zijn mede soldaten probeert om de inwoners met enige vorm van respect en waardigheid te behandelen. Zo veel, in feite, dat hij en zijn vrouw, Rachel (Keira Knightley), naar een luxueus huis worden gestuurd dat ‘in beslag’ is genomen van recent weduwnaar Stefan (Alexander Skarsgard) en zijn teenager dochter Freda (Flora Thiemann). Hij biedt ze groothartig aan om daar te blijven wonen (op zolder natuurlijk) in plaats van hen te dwingen in een vluchtelingenkamp te verblijven. Rachel is nog steeds aan het worstelen met de dood van haar zoon in een bomaanval enige jaren hiervoor, is niet bijzonder blij met dit arrangement en terwijl Lewis en Stefan proberen het beste van de merkwaardige omstandigheden te maken behandelt zij Stefan met nauwelijks verholen afschuw.
Wanneer de tijd verstrijkt en Lewis constant weggeroepen wordt voor werk begint Rachel’s houding ten opzichte van Stefan te veranderen. Op een avond wanneer Lewis opnieuw weg is verzorgt Rachel de wonden die Stefan heeft opgelopen toen hij terecht kwam in een geëscaleerd straat protest, grote passie komt eindelijk naar boven en de twee bedrijven de liefde op een tafel. In korte tijd is Rachel bijna een nieuwe vrouw – ze lacht, ze begint weer piano te spelen nadat ze dit jaren heeft opgegeven en zij vergeet haar initiële vermoedens dat Stefan een Nazi was. Het duurt niet lang voordat Rachel overweegt om weg te gaan met Stefan en Freda om een nieuw leven te beginnen. Maar ze moet uitzoeken hoe om te gaan met de moreel rechtlijnige maar wat in zichzelf opgesloten Lewis, het soort man die Rachel bij mensen introduceert door te zeggen “This is my wife, Mrs. Morgan.” Om dingen verder te compliceren is Freda in het geheim om aan het gaan met Albert (Jannik Schumann), een jonge Nazi wannabe die haar connecties wil gebruiken om geweld te gebruiken tegen de bezetters van zijn stad.
Het idee om een verhaal te vertellen over relaties in de periode direct na de Tweede Wereldoorlog —met de onontkoombare worstelingen tussen Duitsers die een nieuw leven willen beginnen onder de waakzame ogen van dezelfde mensen die hun stad vernielden – kan plausibel ontwikkeld worden tot een drama dat ons iets leert over de ‘human condition’. “The Aftermath” is een mooi gemaakte film.